گر شود کافه ی مردم به حساب آلوده قهوه ی چشم تو فالی ست به خواب آلوده زودتر می شکند توبه ی خشک از آن روی سر سجاده کنم لب به شراب آلوده زیر سنگ است به عشق تو علی جان دستم کآه عقیق یمنی شد به رکاب آلوده نام ما را بنویسید به ایوان نجف نشد از نام سگ کهف، کتاب آلوده دامن عصمتم از گَرد عبادت پاک است ن